کیست بارتولن یکی از مشکلات شایع در سلامت دستگاه تناسلی زنان است که در اثر انسداد مجرای غدد بارتولن و تجمع مایعات درون آن ایجاد میشود. این عارضه ممکن است در ابتدا به شکل یک برجستگی کوچک و بدون درد در کنار دهانه واژن ظاهر شود، اما در صورت بزرگ شدن یا ایجاد عفونت میتواند با علائمی مانند تورم، التهاب، درد هنگام راه رفتن و ناراحتی در زمان رابطه جنسی همراه باشد. آگاهی از علائم و علت ایجاد کیست بارتولن به زنان کمک میکند تا این عارضه را بهتر بشناسند و در زمان مناسب برای تشخیص و درمان اقدام کنند. در این مقاله به بررسی کیست بارتولن، نشانههای اولیه و عفونت آن، عوامل ایجادکننده و مؤثرترین راهکارهای درمانی میپردازیم.
کیست بارتولن چیست؟
کیست بارتولن یکی از مشکلات نسبتاً شایع در ناحیه تناسلی زنان است که در اثر مسدود شدن مجرای خروجی غدد بارتولن ایجاد میشود. این غدد وظیفه ترشح مایعی برای مرطوب نگه داشتن دهانه واژن و کمک به روانسازی آن، بهویژه هنگام رابطه جنسی، را بر عهده دارند. زمانی که مسیر خروج این ترشحات به دلایلی مسدود شود، مایع درون غده تجمع پیدا میکند و بهتدریج باعث تشکیل یک کیسه کوچک حاوی مایع به نام کیست بارتولن میشود.
کیست بارتولن معمولاً در یکی از دو طرف دهانه واژن ظاهر میشود و اندازه آن میتواند از یک برجستگی کوچک و قابلتشخیص با لمس تا تودهای بزرگتر متغیر باشد. این کیست در بسیاری از موارد خوشخیم است و اگر کوچک باشد یا عفونت نداشته باشد، ممکن است هیچ درد یا ناراحتی خاصی ایجاد نکند. بااینحال، بزرگ شدن کیست میتواند باعث احساس فشار، ناراحتی هنگام نشستن، راه رفتن یا برقراری رابطه جنسی شود. در صورتی که مایع تجمعیافته در کیست دچار عفونت شود، احتمال تشکیل آبسه بارتولن وجود دارد که معمولاً با درد، تورم و التهاب بیشتری همراه است.
غدد بارتولن کجا قرار دارند و چه وظیفهای دارند؟
غدد بارتولن که در اصطلاح پزشکی با نام غدد دهلیزی بزرگ (Greater Vestibular Glands) نیز شناخته میشوند، دو غده کوچک و تقریباً به اندازه یک نخود هستند که در دو طرف قسمت پایینی دهانه واژن و در عمق بافتهای اطراف آن قرار گرفتهاند. این غدد در دو سمت ورودی واژن، نزدیک بخش پشتی لبهای کوچک و در مجاورت لبهای بزرگ واژن قرار دارند. هر غده از طریق یک مجرای باریک به دهانه واژن متصل میشود و ترشحات خود را از این مسیر به بیرون هدایت میکند.
مهمترین وظیفه غدد بارتولن، تولید و ترشح مایعی شفاف و مخاطی است که به مرطوب ماندن ناحیه ورودی واژن و کاهش اصطکاک کمک میکند. این ترشحات بهخصوص هنگام تحریک جنسی اهمیت دارند و با ایجاد لغزندگی طبیعی، میتوانند ناراحتی ناشی از خشکی و اصطکاک را کاهش دهند. غدد بارتولن در حالت طبیعی کوچک هستند و معمولاً با چشم دیده نمیشوند یا هنگام معاینه قابل لمس نیستند؛ به همین دلیل، بسیاری از زنان تا زمانی که این غدد دچار انسداد یا التهاب نشوند، از وجود آنها آگاهی ندارند.
عملکرد طبیعی این غدد به باز بودن مجاری خروجی آنها وابسته است. اگر مجرای یکی از غدد بسته شود، ترشحات دیگر نمیتوانند بهراحتی خارج شوند و درون غده باقی میمانند. این وضعیت زمینه ایجاد کیست بارتولن را فراهم میکند.
کیست بارتولن چگونه تشکیل میشود؟
اصلیترین عامل تشکیل کیست بارتولن، انسداد مجرای خروجی غده بارتولن است. در شرایط طبیعی، مایع تولیدشده در این غدد از طریق مجرا به دهانه واژن منتقل میشود؛ اما اگر این مسیر به هر دلیلی بسته یا تنگ شود، ترشحات درون غده تجمع پیدا میکنند. ادامه این فرایند باعث افزایش تدریجی حجم مایع و ایجاد یک برجستگی یا کیسه حاوی مایع در بافت اطراف دهانه واژن میشود که به آن کیست بارتولن گفته میشود.
انسداد مجرای بارتولن ممکن است با التهاب موضعی، عفونت، تحریک یا آسیب بافتی در ناحیه تناسلی ارتباط داشته باشد؛ بااینحال، در بسیاری از موارد علت دقیق بسته شدن مجرا مشخص نیست. نکته مهم این است که تشکیل کیست بارتولن لزوماً به معنای وجود عفونت نیست و این دو وضعیت باید از یکدیگر تفکیک شوند.
اگر مایع تجمعیافته در کیست با باکتریها آلوده شود، احتمال ایجاد عفونت و تشکیل آبسه بارتولن افزایش پیدا میکند. آبسه در واقع تجمع چرک در غده یا بافت اطراف آن است و برخلاف کیست ساده، معمولاً با درد شدید، حساسیت به لمس، تورم و گاهی تب همراه میشود. بنابراین، کیست بارتولن میتواند بدون عفونت باقی بماند، اما در صورت ایجاد عفونت به آبسه تبدیل شود. تشخیص این تفاوت برای انتخاب روش درمان مناسب اهمیت زیادی دارد.
علائم کیست بارتولن چیست؟

علائم کیست بارتولن به اندازه کیست، میزان تجمع مایع و وجود یا نبود عفونت بستگی دارد. برخی از زنان ممکن است تنها یک برجستگی کوچک در یک طرف دهانه واژن احساس کنند، بدون اینکه درد یا ناراحتی خاصی داشته باشند. در مقابل، اگر کیست بزرگ شود یا دچار عفونت شود، میتواند با تورم، حساسیت، درد و اختلال در فعالیتهای روزمره همراه باشد. شناخت علائم اولیه کیست بارتولن و تفاوت آن با نشانههای آبسه اهمیت زیادی دارد؛ زیرا تشخیص بهموقع میتواند از تشدید التهاب و بروز ناراحتیهای بیشتر جلوگیری کند.
علائم کیست بارتولن در مراحل اولیه
در مراحل اولیه، کیست بارتولن معمولاً به شکل یک توده کوچک، نرم و حاوی مایع در یکی از دو طرف دهانه واژن ظاهر میشود. این برجستگی ممکن است به اندازه یک نخود باشد و در صورت کوچک بودن، هیچ علامت مشخصی ایجاد نکند. به همین دلیل، بعضی از زنان تنها هنگام شستوشوی ناحیه تناسلی، لمس کردن یا انجام معاینات معمول زنان متوجه وجود آن میشوند.
با بزرگتر شدن کیست، ممکن است یک طرف لبهای واژن نسبت به طرف دیگر برجستهتر یا متورم به نظر برسد. همچنین، فرد میتواند هنگام نشستن طولانیمدت، راه رفتن یا انجام فعالیتهایی که به ناحیه تناسلی فشار وارد میکنند، احساس ناراحتی یا سنگینی داشته باشد. درد هنگام برقراری رابطه جنسی نیز یکی دیگر از نشانههای احتمالی کیستهای بزرگتر است.
نکته مهم این است که در کیست ساده و غیرعفونی، معمولاً علائمی مانند تب، قرمزی شدید یا درد قابلتوجه وجود ندارد. بااینحال، تغییر اندازه توده، افزایش حساسیت یا بروز درد جدید باید جدی گرفته شود و برای بررسی علت آن به متخصص زنان مراجعه کرد.
علائم کیست بارتولن عفونی یا آبسه بارتولن
اگر کیست بارتولن دچار عفونت شود، ممکن است به آبسه بارتولن تبدیل شود. آبسه در واقع تجمع چرک در غده یا بافت اطراف آن است و معمولاً علائم شدیدتری نسبت به کیست ساده ایجاد میکند. یکی از مشخصترین نشانههای این وضعیت، افزایش سریع اندازه توده در مدت چند ساعت تا چند روز است. در این شرایط، ناحیه اطراف دهانه واژن ممکن است متورم، گرم، قرمز و بهشدت حساس شود.
درد ناشی از آبسه بارتولن معمولاً بیشتر از یک ناراحتی ساده است و حتی تماس لباس با ناحیه تناسلی یا نشستن میتواند آن را تشدید کند. برخی از زنان هنگام راه رفتن، بالا رفتن از پلهها یا برقراری رابطه جنسی نیز درد قابلتوجهی تجربه میکنند. از دیگر علائم احتمالی آبسه بارتولن میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- درد شدید و ضرباندار: احساس درد مداوم در یک طرف دهانه واژن که ممکن است با حرکت یا وارد شدن فشار تشدید شود.
- تورم و التهاب: بزرگ شدن توده و حساس شدن پوست اطراف آن، همراه با احساس گرما در ناحیه درگیر.
- ترشحات چرکی و بدبو: در صورت باز شدن خودبهخودی آبسه، ممکن است چرک یا مایعی با بوی نامطبوع از آن خارج شود.
- تب و احساس ناخوشی: در برخی موارد، عفونت با افزایش دمای بدن، لرز، ضعف و احساس بیماری همراه است.
- درد هنگام نشستن و راه رفتن: التهاب و افزایش حجم آبسه میتواند انجام فعالیتهای عادی روزانه را دشوار کند.
بروز این علائم، بهخصوص درد شدید، تب، خروج چرک یا بزرگ شدن سریع توده، نیازمند بررسی فوری توسط پزشک است. آبسه بارتولن ممکن است به تخلیه پزشکی نیاز داشته باشد و نباید برای درمان آن صرفاً به روشهای خانگی یا مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک اکتفا کرد.
آیا کیست بارتولن بدون درد است؟
بله، کیست بارتولن در بسیاری از موارد بدون درد است؛ بهویژه زمانی که اندازه کوچکی داشته باشد و هنوز دچار عفونت نشده باشد. در چنین شرایطی، تجمع مایع در غده معمولاً تنها باعث ایجاد یک برجستگی نرم در کنار دهانه واژن میشود و فرد ممکن است هیچ نشانه آزاردهندهای احساس نکند. حتی گاهی کیست بارتولن بهطور اتفاقی و هنگام معاینه متخصص زنان تشخیص داده میشود.
بااینحال، بدون درد بودن کیست به معنای بیاهمیت بودن آن نیست. اگر اندازه توده افزایش پیدا کند، ممکن است به بافتهای اطراف فشار وارد کند و باعث ناراحتی هنگام نشستن، راه رفتن یا رابطه جنسی شود. همچنین، در صورت اضافه شدن عفونت، وضعیت میتواند در مدت کوتاهی تغییر کند و درد قابلتوجهی ایجاد شود.
بنابراین، اگرچه همه کیستهای بارتولن به درمان فوری نیاز ندارند، هرگونه توده جدید در اطراف دهانه واژن باید توسط پزشک بررسی شود. بهخصوص در زنان بالای ۴۰ سال، بررسی تخصصی توده جدید در ناحیه غده بارتولن اهمیت بیشتری دارد و ممکن است پزشک برای رد احتمال بیماریهای نادرتر، نمونهبرداری را توصیه کند.
علت ایجاد کیست بارتولن چیست؟
کیست بارتولن زمانی ایجاد میشود که مسیر خروج ترشحات یکی از غدد بارتولن مسدود شود و مایع تولیدشده نتواند بهطور طبیعی از مجرا خارج شود. در نتیجه، ترشحات درون غده باقی میمانند و بهتدریج تجمع پیدا میکنند. این فرایند باعث ایجاد یک توده یا کیسه حاوی مایع در نزدیکی دهانه واژن میشود. اگرچه انسداد مجرای غده مهمترین عامل تشکیل کیست بارتولن است، اما عوامل مختلفی مانند التهاب موضعی، عفونتهای باکتریایی، تحریک بافتی و آسیبهای ناحیه تناسلی نیز میتوانند در بروز این مشکل نقش داشته باشند. در بسیاری از موارد، علت دقیق انسداد مشخص نیست و نمیتوان یک عامل واحد را مسئول ایجاد کیست دانست.
مسدود شدن مجرای غده بارتولن
مهمترین علت ایجاد کیست بارتولن، بسته شدن یا تنگ شدن مجرای باریکی است که ترشحات غده را به دهانه واژن منتقل میکند. در حالت طبیعی، غدد بارتولن مقدار مشخصی مایع مخاطی تولید میکنند که از طریق این مجرا خارج میشود و به مرطوب ماندن ناحیه ورودی واژن کمک میکند. اما زمانی که مجرا مسدود شود، مایع تولیدشده در داخل غده باقی میماند و بهتدریج حجم آن افزایش پیدا میکند. تجمع این ترشحات در نهایت باعث تشکیل کیست میشود.
انسداد مجرای غده بارتولن ممکن است در اثر عوامل مختلفی اتفاق بیفتد. التهاب بافتهای اطراف، تحریک مکرر ناحیه تناسلی، آسیبهای موضعی، زخم یا ایجاد بافت اسکار پس از جراحی و زایمان از جمله عواملی هستند که میتوانند در بسته شدن مسیر خروج ترشحات نقش داشته باشند. بااینحال، در بسیاری از زنان هیچ علت مشخصی برای انسداد مجرا پیدا نمیشود.
نکته مهم این است که ایجاد کیست بارتولن الزاماً به معنای رعایت نکردن بهداشت فردی یا وجود یک بیماری خاص نیست. این عارضه میتواند در زنانی با شرایط جسمی و سبک زندگی متفاوت اتفاق بیفتد. همچنین سابقه ابتلا به کیست بارتولن ممکن است احتمال بروز مجدد آن را افزایش دهد؛ زیرا در برخی افراد، مجرای غده مستعد انسداد دوباره است.
نقش عفونتهای باکتریایی در ایجاد آبسه
عفونتهای باکتریایی یکی از عوامل مهم در ایجاد آبسه بارتولن هستند. هنگامی که باکتریها وارد غده یا کیست بارتولن شوند و در آنجا تکثیر پیدا کنند، ممکن است یک واکنش التهابی ایجاد شود. در این شرایط، چرک درون کیست یا بافت اطراف آن تجمع پیدا میکند و وضعیت به آبسه بارتولن تبدیل میشود. آبسه معمولاً نسبت به کیست ساده دردناکتر است و میتواند با تورم، قرمزی، حساسیت شدید به لمس و گاهی تب همراه باشد.
باکتریهای مختلفی میتوانند در ایجاد عفونت نقش داشته باشند. یکی از شایعترین آنها باکتری اشریشیا کلی (E. coli) است که بهطور طبیعی در دستگاه گوارش وجود دارد. باکتریهای دیگری مانند استافیلوکوکها و استرپتوکوکها نیز ممکن است در ایجاد عفونت نقش داشته باشند. علاوه بر این، برخی عوامل عفونتهای مقاربتی مانند باکتریهای عامل سوزاک و کلامیدیا نیز میتوانند در بعضی موارد با ایجاد آبسه بارتولن ارتباط داشته باشند.
البته باید توجه داشت که هر کیست بارتولن عفونی نیست و وجود کیست بهتنهایی نشانه ورود باکتری به غده محسوب نمیشود. همچنین همه آبسههای بارتولن ناشی از عفونتهای مقاربتی نیستند. تشخیص نوع عفونت و انتخاب روش درمان مناسب باید بر اساس معاینه پزشک و در صورت نیاز انجام آزمایشهای تکمیلی صورت بگیرد.
آیا کیست بارتولن از طریق رابطه جنسی منتقل میشود؟
خیر؛ کیست بارتولن بهخودیخود یک بیماری مقاربتی نیست و از طریق رابطه جنسی به فرد دیگری منتقل نمیشود. این عارضه در اصل به دلیل انسداد مجرای خروجی غده و تجمع ترشحات ایجاد میشود و حتی در زنانی که هیچ سابقه عفونت مقاربتی ندارند نیز ممکن است بروز کند.
بااینحال، برخی عفونتهای منتقله از راه جنسی مانند سوزاک و کلامیدیا میتوانند باعث عفونت غده بارتولن یا ایجاد آبسه شوند. در چنین شرایطی، عامل عفونی ممکن است از طریق تماس جنسی منتقل شده باشد و در بروز التهاب و عفونت نقش داشته باشد. بنابراین، اگر کیست با علائم عفونت همراه باشد یا احتمال ابتلا به عفونت مقاربتی وجود داشته باشد، پزشک ممکن است انجام آزمایشهای مربوط به سوزاک و کلامیدیا را توصیه کند.
از سوی دیگر، ابتلا به کیست بارتولن بهتنهایی دلیلی برای مشکوک شدن به خیانت جنسی، رابطه پرخطر یا وجود بیماری مقاربتی نیست. رعایت بهداشت ناحیه تناسلی و استفاده از روشهای محافظتی مانند کاندوم میتواند خطر ابتلا به برخی عفونتهای منتقله از راه جنسی را کاهش دهد، اما تضمینی برای جلوگیری کامل از تشکیل کیست بارتولن نیست.
روشهای درمان کیست بارتولن چیست؟

روش درمان کیست بارتولن به عواملی مانند اندازه کیست، شدت علائم، وجود عفونت و سابقه ابتلای مجدد بستگی دارد. در مواردی که کیست کوچک و بدون درد باشد، ممکن است نیازی به درمان تهاجمی وجود نداشته باشد و پزشک تنها مراقبت و پیگیری وضعیت آن را توصیه کند. در مقابل، کیستهای بزرگ، دردناک یا عفونی ممکن است به درمانهای دارویی، تخلیه یا جراحی نیاز داشته باشند. هدف اصلی از درمان کیست بارتولن، کاهش درد و التهاب، تخلیه مایع یا چرک تجمعیافته و جلوگیری از مسدود شدن مجدد مجرای غده است.
درمان خانگی کیست بارتولن و حمام آب گرم
یکی از روشهای مراقبتی برای کاهش ناراحتی ناشی از کیست بارتولن، استفاده از حمام آب گرم یا نشستن در لگن آب گرم است. در این روش، فرد میتواند روزانه چند مرتبه و هر بار حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در آب گرم بنشیند. گرمای ملایم آب به کاهش ناراحتی موضعی کمک میکند و در بعضی موارد ممکن است باعث تخلیه خودبهخودی کیست شود.
در کنار این روش، رعایت بهداشت ناحیه تناسلی، پوشیدن لباس زیر نخی و گشاد و پرهیز از فشار آوردن به توده میتواند به کاهش تحریک کمک کند. البته درمان خانگی کیست بارتولن جایگزین معاینه پزشکی نیست و در صورت بروز درد شدید، تب یا تورم سریع باید به پزشک مراجعه کرد. همچنین نباید کیست را با فشار دادن، سوزن یا ابزارهای دیگر در خانه تخلیه کرد؛ زیرا این کار احتمال آسیب بافتی و عفونت را افزایش میدهد.
درمان دارویی و مصرف آنتیبیوتیک
درمان دارویی کیست بارتولن با توجه به شرایط بیمار و وجود علائم عفونت تعیین میشود. اگر کیست کوچک و بدون عفونت باشد، معمولاً مصرف آنتیبیوتیک ضرورتی ندارد. در مواردی که التهاب یا عفونت باکتریایی وجود داشته باشد، پزشک ممکن است بر اساس معاینه و شرایط بیمار، آنتیبیوتیک مناسب تجویز کند.
در صورت همراه بودن کیست با درد، داروهای مسکن و ضدالتهاب نیز ممکن است برای کنترل ناراحتی توصیه شوند. اگر احتمال عفونتهای مقاربتی مانند سوزاک یا کلامیدیا مطرح باشد، انجام آزمایش و درمان اختصاصی اهمیت دارد. مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک نهتنها ممکن است مؤثر نباشد، بلکه میتواند باعث مقاومت باکتریایی و تأخیر در درمان مناسب شود. در آبسههای تشکیلشده، آنتیبیوتیک بهتنهایی معمولاً جایگزین تخلیه پزشکی نیست.
تخلیه کیست با روش کاتتر ورد
کاتتر ورد (Word Catheter) یکی از روشهای رایج و کمتهاجمی برای درمان کیست یا آبسه بارتولن است. در این روش، پزشک پس از بیحسی موضعی، برش کوچکی روی کیست ایجاد میکند تا مایع یا چرک تجمعیافته تخلیه شود. سپس یک لوله باریک و انعطافپذیر با بالون کوچکی در انتهای آن، داخل محل تخلیه قرار میگیرد.
بالون با مقدار کمی مایع پر میشود تا کاتتر در جای خود باقی بماند. این وسیله معمولاً حدود چهار هفته در محل قرار میگیرد تا مسیر جدیدی برای خروج ترشحات ایجاد شود و مجرای تخلیه پایدار بماند. در مقایسه با تخلیه ساده، این روش میتواند احتمال بسته شدن مجدد مسیر و عود کیست را کاهش دهد. کاتتر ورد معمولاً بهصورت سرپایی انجام میشود و در بسیاری از موارد نیازی به بیهوشی عمومی ندارد.
جراحی و روش مارسوپیالیزاسیون
مارسوپیالیزاسیون (Marsupialization) یکی از روشهای جراحی برای درمان کیست بارتولن، بهویژه در موارد عودکننده یا شرایطی است که استفاده از کاتتر ورد مناسب نباشد. در این روش، پزشک پس از ایجاد برش و تخلیه محتویات کیست، لبههای دیواره آن را به پوست اطراف بخیه میزند تا یک دهانه کوچک و دائمی برای خروج ترشحات ایجاد شود.
ایجاد این مسیر خروجی کمک میکند مایع تولیدشده در غده دوباره تجمع پیدا نکند و احتمال تشکیل مجدد کیست کاهش یابد. این جراحی ممکن است با بیحسی یا بیهوشی، بسته به شرایط بیمار و تشخیص پزشک، انجام شود. پس از عمل نیز رعایت توصیههای مراقبتی، تمیز نگه داشتن ناحیه جراحی و پیگیری وضعیت زخم اهمیت دارد. ممکن است تا مدتی ترشح خفیف یا ناراحتی موضعی وجود داشته باشد که معمولاً با روند بهبود کاهش پیدا میکند.
چه زمانی برداشتن غده بارتولن ضروری است؟
برداشتن کامل غده بارتولن که به آن اکسیزیون غده بارتولن (Bartholin Gland Excision) گفته میشود، معمولاً اولین انتخاب برای درمان کیست نیست. این روش بیشتر در شرایط خاص، مانند عود مکرر کیست یا آبسه با وجود درمانهای قبلی، پاسخ ندادن به روشهای کمتهاجمی و وجود توده مشکوک به بدخیمی مطرح میشود.
در زنان بالای ۴۰ سال که برای نخستین بار با توده جدید در ناحیه غده بارتولن مواجه میشوند، پزشک ممکن است برای بررسی احتمال تغییرات غیرطبیعی، نمونهبرداری از بافت را توصیه کند. در صورت مشکوک بودن ضایعه، بررسی تخصصی و گاهی برداشتن غده ضرورت پیدا میکند. این جراحی به دلیل وجود عروق خونی در ناحیه و احتمال خونریزی، معمولاً با دقت بیشتری انجام میشود و ممکن است عوارضی مانند خونریزی، عفونت، درد یا ایجاد بافت اسکار داشته باشد. به همین دلیل، تصمیم برای برداشتن غده باید پس از بررسی کامل شرایط بیمار و ارزیابی روشهای درمانی دیگر توسط متخصص زنان گرفته شود.
کیست بارتولن یکی از عارضههای نسبتاً شایع در ناحیه تناسلی زنان است که معمولاً در اثر انسداد مجرای خروجی غدد بارتولن و تجمع ترشحات ایجاد میشود. این کیست در بسیاری از موارد خوشخیم و بدون درد است؛ اما در صورت بزرگ شدن یا بروز عفونت میتواند باعث تورم، التهاب، درد و تشکیل آبسه شود. انتخاب روش مناسب برای درمان کیست بارتولن به اندازه آن، شدت علائم و احتمال عود بستگی دارد و ممکن است از مراقبتهای خانگی و حمام آب گرم تا تخلیه با کاتتر ورد یا جراحی متغیر باشد. تشخیص بهموقع و مراجعه به متخصص زنان نقش مهمی در جلوگیری از عوارض و انتخاب درمان مؤثر دارد. بنابراین، در صورت مشاهده توده جدید، درد غیرطبیعی یا تورم در اطراف دهانه واژن، بهتر است برای بررسی دقیق و دریافت درمان مناسب اقدام کنید و از تخلیه خودسرانه کیست بپرهیزید.
